Ως
Πρόεδρος του ΕΟΣ Καρπενησίου, οφείλω να τοποθετηθώ δημόσια για όσα
διαδραματίστηκαν στους πρόσφατους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Όλοι
γνωρίζαμε ότι η συμμετοχή στο αλπικό σκι ήταν οριακή. Όλοι γνωρίζαμε
ότι υπήρχε σοβαρός τραυματισμός. Και όμως, επιλέχθηκε να πάμε «μέχρι την
αφετηρία». Κυριολεκτικά.
Η
Ελλάδα δεν ταξιδεύει στους Ολυμπιακούς για να συμπληρώνει παρουσίες.
Δεν στέλνει αθλητές για να κάνουν μια συμβολική εκκίνηση. Πηγαίνει για
να αγωνιστεί.
Ο
σύλλογός μας είχε έτοιμο, υγιή και αγωνιστικά ικανό αθλητή ως
αναπληρωματικό. Έναν αθλητή που δούλεψε, που περίμενε, που σεβάστηκε
τους κανονισμούς και την ιεραρχία. Κι όμως, το αυτονόητο —όταν
διαπιστώνεται αδυναμία συμμετοχής— δεν εφαρμόστηκε.
Το
αποτέλεσμα; Μηδενική ελληνική παρουσία στο αγώνισμα. Όχι γιατί δεν
υπήρχε Έλληνας σκιέρ. Αλλά γιατί δεν λειτούργησαν τα αντανακλαστικά που
οφείλει να έχει ένα σύστημα.
Στον
αθλητισμό μιλάμε συχνά για «fair play». Το fair play όμως δεν αφορά
μόνο την πίστα. Αφορά και τις αποφάσεις. Αφορά και τη διαχείριση.
Ο
ΕΟΣ Καρπενησίου δεν ζητά χάρη. Ζητά κανόνες που να εφαρμόζονται. Ζητά
να προηγείται το εθνικό συμφέρον του αθλήματος και όχι η διαχείριση
εντυπώσεων.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν είναι τελετουργία παρουσίας. Είναι αγωνιστική ευθύνη.
Και η ευθύνη, σε τέτοιες στιγμές, βαραίνει όσους αποφασίζουν.
Πηγή: Σωτήρης Παπαχρήστος
